Maandagmiddag, de zon schijnt en Finn en ik zijn aan het voetballen in onze tuin. Tot mijn oog plots hierop valt…

3Y4A3240

Vlak naast het appelboompje dat we voor ons Mathisje plantten, staan piepkleine vergeet-mij-nietjes. Lieve, kleine schat, alsof we jou ooit zouden vergeten. Je hoort bij ons, je bent bij ons, we voelen jou. We kunnen je niet aanraken, maar door jou weten we nu dat graag zien zoveel verder gaat dan de grenzen van het fysieke. Jij geeft ons gezin een extra dimensie die we niet kenden. Het gaat niet over zien en kunnen vasthouden, maar over voelen in elke vezel, en liefhebben, en kijken met je hart, en jou zien in alles rondom ons. We zien je zo graag, lieve schat. Kusje in de wind en bedankt voor dat mooie momentje…

Vlieg je mee? Ver hier vandaan in het licht van de maan waar sprookjes bestaan. Kom gauw mee ver weg van hier, want de sterren, ze stralen, in een nacht vol verhalen… Over jou, over mij… Kom gauw mee. (‘De wereld van Klaas Vaak’).

‘So much happened, but I kept on living…’

Niet zomaar een laat nieuwjaarskaartje, dat we vanmorgen uit de brievenbus haalden, maar eentje dat een bijzondere plek krijgt. Lieve, aandoenlijke woorden die ons hart ongelooflijk verwarmen.

We kregen de afgelopen weken nog meer kaartjes met een persoonlijke wens, soms met één zinnetje, soms een hele tekst. Het deed ons deugd. Een grote DANK JE WEL aan iedereen die lieve woorden vond en ze op een kaartje schreef. ♡

2014 is bijna om en dus hebben we weer een nieuw goed doel gekozen om de spaarcentjes van Mathis aan te schenken. Lees er hier alles over!

 

KateKnapp

Even stilstaan

Feestdagen

Nu de feestdagen zo dichtbij komen, merk ik dat ik een pak emotioneler ben. De sfeer van Kerstmis was altijd wel wat emotioneler, een beetje weemoedig zelfs. Als je eenvoudigweg gelukkig bent, dan wordt dat gevoel in de positieve zin versterkt. Je neemt je geliefden eens wat steviger vast en geniet van de warme sfeer die bij de feestdagen hoort. Maar als je iemand mist, of in ons geval, als je een kind mist, dan weegt de sfeer van de feestdagen op sommige momenten zwaar door. Het gemis is nog meer confronterend dan andere dagen van het jaar.

Toch hebben de feestdagen ook een mooie kant voor ons. We zien en voelen zoveel warmte, dat valt misschien nog meer op dan vroeger.
Kerstkaartjes waaruit blijkt dat mensen ook aan Mathisje denken. Een prachtige, speciale kerstbal als cadeau krijgen. Finn zien stralen bij de pakjes onder de kerstboom. Mathisje’s meter die als traditie elk jaar een bijkomend figuurtje van de kerststal cadeau doet. Mensen die een goed doel zoals het Berrefonds steunen, opgericht om ouders te steunen die hun baby verloren. Mathis’ kroontjeskaarsje mee op de feesttafel. Ballonnetjes oplaten aan het begin van een feest. Mijn oma die vorig jaar vlak voor het eten met de familie om een momentje stilte vraagt voor “ons Mathisje die er eigenlijk had moeten bij zijn”.

Wij zullen dit jaar dus ook meedoen met de feestdagen, misschien anders dan we anders hadden gedaan, maar met Mathis dichtbij ons in gedachten en met een hart dat overloopt van vreugde als we Finn zijn pakjes zien uitpakken. ♡

Het plekje van onze kleine jongen is af. Het was emotioneel, de aanloop er naartoe. Maar we zijn zo ontzettend blij met het resultaat.

Het is geworden wat we wilden: lief, speels, kleurrijk. En met véél symboliek. Het is een ontwerpje geworden waar we lang aan gewerkt hebben en waar alle mensen die het dichtst bij hem staan hun bijdrage aan hebben gedaan. Dat maakt het zo ontzettend persoonlijk, en daar zijn we heel blij mee.

Zijn naam en geboortedatum staan in een mooie, ronde steen gebeiteld. Het monumentje in inox buigt zich op die manier rond de steen zodat het het beschermende uitdrukt, en tegelijk ook het vrijlaten. Het monumentje heeft tientallen ronde gaatjes: het zijn de belletjes die we blazen bij zijn grafje of de ballonnetjes die we in de lucht laten. Daarnaast heeft het 5 gekleurde symbolen die we op een of andere manier associëren met hem. Een kroontje (ons prinsje), een ster (we kijken ’s avonds altijd even naar de sterren), een helikopter (op Finn z’n kamer hangt er een vliegtuiglamp, voor Mathis hadden we een helikopterlamp gevonden – sindsdien doen helikopters ons aan hem denken), een geel autootje (het lievelingsspeelgoed van Finn, dus dat kon niet ontbreken) en een rode vogel (verwijst naar de kardinaalsvogel op het geboortekaartje van zowel Finn als Mathis – tegelijk symboliseert het ook het vrije van een vogel).

Meter en peter, grootouders en tante & nonkels hebben elk een symbooltje gekozen wat voor hen iets betekent, en die symbooltjes werden ook in het inox monumentje verwerkt. Je moet goed kijken om ze te zien tussen alle belletjes! Wie goed kijkt, vindt ze alle 6…

Gisteren was het de jaarlijkse aflossingsmarathon in Brussel en ook dit jaar deden er weer ploegen mee ten voordele van het Berrefonds. In totaal waren er 10 ploegen van 6 die allemaal liepen in naam van kindjes die veel te vroeg gestorven zijn. Dat doet iets met een mens. Ook Wim liep mee, als laatste van 6 in de ploeg voor Mathis. Het was een ontroerende, uitgelaten, soms emotionele maar bovenal ongelooflijk hartverwarmende dag.

Het Berrefonds postte dit berichtje:

Het is weer voorbij… De Ekiden editie van 2014. Iemand sprak me aan en zei: “Wat een prachtige dag vol zon. Het is precies of alle kleintjes hierboven de wolkjes hebben weggeduwd om te kunnen kijken en te supporteren.”

Ik ben er zeker van dat ze trots zijn op alle mama’s, papa’s, broertjes, zusjes, oma’s, opa’s, meters, peters, nonkels, tantes, neefjes, nichtjes, vrienden en alle sympathisanten met een warm hart die hebben gelopen en hebben aangemoedigd!
Het was een prachtige dag gevuld met vriendschap, trots, luidkeels geroep, voldoening en hier en daar een traantje van geluk en ontlading. Wat ik vooral onthoud, is dat er ongelooflijk veel fantastische mensen zijn die goed voor elkaar zorgen! Hartelijk bedankt aan iedereen die erbij was of supporterde van thuis uit.

Hopelijk tot volgend jaar!!!
Christine en Wouter (mama en papa van Berre*) en alle kleintjes die we een warm hart toedragen.

 

Een traantje was er zeker bij. En het is zoals Christine het zegt: heel veel mensen die goed voor elkaar zorgen. BEDANKT Christine en Wouter en heel de organisatie voor alles wat jullie doen. Jullie maken écht een verschil. Wat ons betreft: zeker en vast tot volgend jaar!!

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Een tijdje geleden contacteerde Christine van het Berrefonds ons met de vraag of er een ploeg in naam van Mathis mocht lopen, in de aflossingsmarathon van Brussel. En of dat mocht. Wat een eer! Wim wilde natuurlijk graag mee lopen. Morgen is het zover: Wim loopt dan het laatste stuk van 7,5km in een ploeg van 6 deelnemers.

Bericht van het Berrefonds:

10 ploegen van elk 6 sportievelingen lopen samen als team de Ekiden marathon te Brussel. Elke ploeg loopt onder de naam van een sterrenkindje dat eventjes in de schijnwerpers staat. Dit jaar lopen we voor Berre*, Kaatje*, Yori*, Janne*, Oona*, Tijmen*, Dorien*, Mathis*, Lars* en Merlijn*. Ook alle andere sterretjes zijn in onze gedachten. Iedereen is welkom om de lopers aan te moedigen en andere ouders te ontmoeten. We garanderen een super warme sfeer vol zonneschijn en geweldige mensen!!! We treffen elkaar in het BLAUWE vak H in het stadion. Iedereen die een rood T-shirt heeft en/of supportersgadgets mag deze meenemen. Hopelijk zien we elkaar op 18 oktober in het Koning Boudewijn stadion!

Uiteraard gaan we supporteren. Foto’s volgen!!

 

Wim en ik doen mee met het jaarlijkse ‘Capture Your Grief’ project, ofwel: leg je rouwproces vast (op foto). Weer zo’n mooi, helend project van CarlyMarie, bedoeld voor iedereen die een baby of kind verloor.

Het idee is dat je telkens een verschillend aspect van je rouwproces vastlegt in een beeld, en deze foto’s deelt op sociale media (zoals Facebook en Instagram). Honderden mensen wereldwijd nemen elk jaar deel aan dit project. Het is magnifiek om te zien wat voor een verbondenheid en zichtbaarheid dit creëert. Via de hashtags #captureyourgrief en #whathealsyourheart kan je alle posts bekijken. Vooral via Instagram is er een uitwisseling van reacties op mekaars foto’s, uit alle hoeken van de wereld: Scandinavië, Duitsland, Nederland, Amerika, Australië, Canada,… Heel bijzonder.

Er zijn 31 vastgelegde topics, één voor elke dag in oktober.

IMG_5200

Het vraagt wat denkwerk om het woord van die dag te interpreteren en er vorm aan te geven, maar het is heel mooi om te doen. Wim en ik wilden er graag allebei aan meedoen, elk afzonderlijk, omdat we op die manier onze eigen invulling kunnen weergeven.

Rouwen, het is een woord dat afschrikt. Ik moet toegeven, ik was er óók bang van. Ik merk dat mensen vaak willen dat het rouwen al ‘voorbij’ is. Maar de waarheid is: we zullen áltijd blijven rouwen. Dat gaat nooit over. En dat is goed zo. Het is een deel van ons leven, het is een deel van HET leven, tout court. Rouwen is niet noodzakelijk slecht; het heeft zovele aspecten. Het is mooi om dat te kunnen delen met onze omgeving, door een project zoals dit te kunnen doen, bijvoorbeeld. Zodat we kunnen laten zien dat rouwen zoveel meer is dan ‘verdriet hebben’. Het is een proces dat geen einde kent, en we zoeken er onze weg in, elke dag opnieuw. Zolang we ons Mathisje graag zien, zullen we hem missen. En zolang we hem missen, zullen we blijven rouwen omdat hij hier niet fysiek is. Altijd, dus.

Iedereen is kwetsbaar, in the end. Het is mooi om die kwetsbare kant ook te (mogen) laten zien aan elkaar.

Al onze posts komen ook nog op deze blog. Wordt vervolgd!

We kunnen moeilijk beschrijven wat er door ons heen ging bij het maken van deze collage. Zijn naam 88 keer zien staan en weten dat evenveel mensen even aan hem dachten; even dachten: “hoe zou ik zijn naam vormen..?” Zoveel creativiteit, zoveel tederheid. Onze kleine jongen, die op deze manier voortleeft. Het lijkt ons onwaarschijnlijk mooi om hier een jaarlijkse traditie van te maken, rond zijn verjaardag.

Duizendmaal bedankt aan iedereen die even de tijd nam om mee te doen en op die manier ons gebroken hart verwarmde.

 

Klik op de foto’s voor een vergrote versie.